آبزیان, دسته بندی نشده, وبلاگ

از مرغ دریایی چه می دانید؟

مشاهده یک مرغ دریایی بر فراز زمین می تواند منظره جذاب و بسیار دیدنی باشد. این پرندگان پر بال و پر غول پیکر با بال هایی به طول 11 فوت (3.4 متر)، دارای بلندترین بال هستند که بسیار شبیه بال هواپیماست! از میان حدود 24 گونه مختلف، مرغ دریایی سرگردان، بزرگترین آنها به شمار می آید.

مرغ های دریایی از طول بال های قوی و نیرومند خود برای سوار شدن بر فراز بادهای اقیانوسی استفاده کرده و گاهی اوقات ساعت ها بدون استراحت یا حتی یک بار پر و بال زدن در هوا معلق می مانند.

آنها روی سطح دریا نیز شنا می کنند، هرچند این کار آن ها منجر به آسیب پذیری در برابر شکارچیان آبزی می شود. مرغ دریایی نیز همانند برخی دیگر از پرندگان دریایی، از آب شور تغذیه می کند.

ثابت شده طول عمر این پرندگان به 50 سال می رسد. آنها به ندرت روی خشکی دیده می شوند و تنها برای تولید مثل دور هم جمع می شوند، که در این زمان تجمع های بزرگی در جزایر دوردست تشکیل می دهند. حاصل جفت گیری یک جفت از این پرندگان، تنها یک تخم می باشد که به نوبت از آن مراقبت می کنند.

مرغان دریایی جوان بسته به گونه ای که به آن تعلق دارند، در عرض 3 تا 10 ماه به پرواز در می آیند، اما بعد از آن ترک خشکی برای برخی گونه های این پرنده بین 5 تا 10 سال، یعنی تا زمانی که خود به بلوغ جنسی برسند طول می کشد. برخی از گونه های این پرنده یک عمر در کنار جفت خود باقی می مانند.

مرغان دریایی عمدتا از ماهی مرکب و بچه ماهی ها تغذیه می کنند و از آنجایی که گاهی اوقات کشتی ها را نیز به امید یافتن زباله و پس مانده غذا دنبال می کنند، برای دریانوردان آشنا هستند. مرغان دریایی جایگاه ویژه ای در خرافات و افسانه های دریایی دارند، خاطره انگیزترین آنها مربوط به شعر ملوان پیر ساموئل تیلور کالریج است.

برخی از گونه های مرغان دریایی بخاطر پرهای خود که در درست کردن انواع بالش و کلاه زنانه مورد استفاده قرار می گرفت به شدت در معرض شکار قرار داشتند. مرغ دریایی لایسن برای شکارچیان بومی دریاهای شمالی با اهمیت به شمار می آمد.

حفاری زیستگاه های اقوام اسکیمو و الیوت، نشان از استخوان های مرغ دریایی دارد و حاکی از آن است که این پرندگان بخش مهمی از رژیم غذایی بشر را در این منطقه تشکیل می دادند.

قلمروی جغرافیایی آلباتروس ها

نوع:
پرنده
رژیم غذایی:
گوشتخوار
متوسط طول عمر طبیعی:
حدود 50 سال
اندازه:
طول بال، از 6.5 تا 11 فوت (2 تا 3.4 متر)
وزن:
حدود 22 پوند (10 کیلوگرم)

 

بیشتر بدانید:

طرز تهیه انواع غذا با ماهی

انواع دستور آشپزی با ماهی

 

مرغ دریایی

 

مرغ دریایی اینکا

لانه ها معمولا در شکاف سنگی مناسب، نقب ها و سوراخ های زیرزمینی دور از دسترس شکارچیان در فضاهای خالی، دهانه غارها و برخی اوقات هم در لانه قدیمی پنگوئن ها قرار دارد.

در امتداد سواحل اقيانوس آرام از قسمت‌هاي شمالي کشور پرو گرفته تا جنوب و مناطق مرکزي‌تر شيلي، گونه متفاوتي از پرندگان به نام مرغ دريايي اينکا زيست مي‌کند که به دليل ظاهر متفاوتش هميشه خبرساز و مهم بوده است.

اين گونه با نام علمي Larusternainca بدني به طول تقريبي 41 سانتي متر دارد که سراسر با رنگ خاکستري تيره پوشانده شده است.

ويژگي متمايز مرغ دريايي اينکا را که در شناخت آن فوق العاده موثر است، بايد در سبيل هاي سفيد و نسبتا بلندي جستجو کرد که در طرفين منقار قرمز رنگش رشد مي کند.

پرندگان جوان تر فاقد سبيل هستند و به جاي آن تنها پرهاي زينتي قهوه اي رنگ و بعضا تنکي اطراف منقارشان دارند.

پرندگان بالغ معمولا به راحتي شناخته مي شوند، اما در مقابل پرنده هاي جوان تر گاهي با گونه هاي مشابه اشتباه گرفته مي شوند.

نحوه زندگي در محيط

مرغان دريايي اينکا اغلب در جزاير ساحلي و بويژه در صخره هاي سنگي نزديک ساحل تخم گذاري مي کنند. البته گاهي نيز لانه هاي آنها در جزايري که از ساحل مسافتي بعيد فاصله دارند، مشاهده شده است.

لانه ها معمولا در شکاف سنگي مناسب، نقب ها و سوراخ هاي زيرزميني دور از دسترس شکارچيان در فضاهاي خالي، دهانه غارها و برخي اوقات هم در لانه قديمي پنگوئن هاي هومبولت (گونه اي از پنگوئن ها هستند که در آمريکاي جنوبي بخصوص در پرو و شيلي زيست مي کنند) ساخته مي شوند.

مرغ هاي دريايي اينکا هر ساله دو تخم يا بيشتر مي گذارند و بيشتر تخم ها نيز قابليت تبديل شدن به جوجه را دارند. عادات غذايي مرغان اينکا منحصربه فرد و در عين حال قابل تغییر می باشد.

ماهيان آنچوي، ماهيان اسکولپين و ماهيان نقره اي آب سرد از غذاهاي مورد علاقه مرغان دريايي اينکا محسوب مي شوند.

گفتني است اين گونه در عين حال آشغال ها و لاشه هاي به جا مانده از شيرهاي دريايي و قايق هاي ماهيگيري را نيز مي خورد و به اين دليل نام رفتگر طبيعت نيز به آن اطلاق شده است.

گوانو، صنعتي درآمدزا که بلاي جان مرغان دريايي شده

توليد کود مرغي يا گوانو يا کود مرغ دريايي در کشورهاي پرو و شيلي، صنعتي درآمدزاست. گوانو کود بسيار غني اي است که عناصر تشکيل دهنده آن عبارتند از اسيد فسفريک، اسيد کربنيک، اسيد اوريک، ساير املاح معدني، ناخالصي ها و البته نيترات با غلظت بالا.

اساس اين صنعت را کود به دست آمده از مدفوع پرندگان دريايي تشکيل مي دهد. متاسفانه اين صنعت درآمدزا، خسارت هاي زيست محيطي زيادي را​ با خود به ارمغان آورده است.

در گذشته رسوبات گوانو در برخي جزاير پرو 50 متر عمق داشتند، اما در حال حاضر در بيشتر جزاير ضخامت گوانو تنها به پنج سانتي متر مي رسد و همين مساله تصميم دولت پرو را براي وضع قوانين بازدارنده، مصمم تر کرده است.

بسياري از پرندگان دريايي به دليل اغتشاشاتي که در محل سکونتشان ايجاد شده، فوق العاده آسيب پذير شده اند. مرغ دريايي اينکا نيز از اين قاعده مستثنا نبوده است.

تحقيقات نشان مي دهد در سال هاي اوليه شکل گيري صنعت کود مرغي يعني حدودا در سال 1850 ميلادي، ميليون ها مرغ دريايي اينکا در پرو زيست مي کرده اند، اما متاسفانه جمعيت اين گونه در حال حاضر به پايين ترين رقم ظرف دو قرن اخير رسيده و اين جاي نگراني دارد.

با وجود اين، گزارش ها حاکي است در برخي قسمت ها هنوز هم مرغان دريايي اينکا فراواني قابل توجهي دارند. متخصصان، تعداد اين گونه را در حال حاضر بيشتر از 150 هزار پرنده تخمين مي زنند.

ساير تهديدات

جريانات گرمي که در ماه دسامبر در جنوب ساحل اقيانوس آرام در آمريکاي جنوبي رخ مي دهد، با نام ال نينيو شناخته مي شو​د. اين جريانات دوره اي، قابليت ​ دار​د که در طيف وسيعي خسارت ايجاد کند.

نابودي جوجه ها، کم شدن مواد غذايي، پراکندگي و دور شدن مرغان دريايي از کلوني هاي خود ازجمله خسارت هاي جبران ناپذير ناشي از اين نوع نوسانات است که بشدت جمعيت مرغان اينکا را تهديد مي کند. پژوهشگران باور دارند ​ ال نينيو 15 سال پيش جمعيت اين گونه را بشدت کاهش داده است.

با وجود اين، نبايد قابليت انعطاف پذيري مرغان اينکا را ناديده گرفت. آنها مي توانند از هر نوع پوششي اعم از طبيعي يا مصنوعي براي ساخت لانه شان بهره بگيرند. بسياري از مرغان دريايي اينکا علاقه دارند​ در خانه هاي متروکه، لانه قديمي پنگوئن ها و حتي روي موج شکن ها و تيرک هاي لنگرگاه ها لانه بسازند.

حضور گربه و بويژه موش در جزايري که مرغان دريايي در آنها عادت به لانه سازي دارند، يکي از دلايلي است که امکان لانه سازي را از بسياري از آنها سلب کرده است.

کاهش تعداد ماهيان آنچوي نيز که غذاي اصلي آنها را تشکيل مي دهد، يکي از عوامل محدودکننده براي اين پرندگان زيبا قلمداد مي شود. گفتني است دولت پرو ممنوعيت هاي گسترده اي براي صيد اين ماهيان وضع کرده است، اما کماکان صيد غيرقانوني ادامه دارد.

 

مرغ دریایی

 

مرغ دریایی

وضع کنوني و فعاليت هاي گوناگون حفاظتي

جمعيت مرغان دريايي اينکا در ظرف سال هاي اخير کاهش بي سابقه اي را تجربه کرده است. اين گونه هم اکنون از نظر طبقه بندي فهرست سرخ اتحاديه بين المللي حفاظت از طبيعت و منابع طبيعي در رده در معرض تهديد قرار دارد. بسياري از سايت هاي جوجه آوري اين گونه جزو ذخيره گاه هاي زيستي يا مناطق حفاظت شده محسوب مي شوند.

اين مناطق بدقت توسط ناظران مربوط مورد بازبيني قرار مي گيرند، اما با وجود اين، باز هم عوامل تهديدکننده بسياري بقاي اين گونه منحصربه فرد را تهديد مي کنند.

حضور اجتناب ناپذير ماهيگيران در محل سکونت اين پرندگان يکي از تهديدات مداوم و هميشگي است که نتيجه اي ​جز افزايش احتمال آسيب پذيري مرغان دريايي به همراه نداشته است. از اين رو، بسياري از ارگان هاي دست اندرکار حفاظت​ محيط زيست توصيه کرده اند​ ضوابط عملي و اجرايي مناطق حفاظت شده دريايي در اين نواحي خاص جغرافيايي هر چه زودتر پياده شود تا اين پرندگان از يک خطر جدي رهايي پيدا کنند.

 

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *