آبزیان, وبلاگ

اسب آبی

اسب آبی یک جانور پستاندار و گیاه‌خوار ساکن آفریقا می‌باشد. تنها دو گونه اسب آبی وجود دارد که در یک خانواده زیستی مستقل به نام Hippopotamidae قرار می‌گیرند. اسب آبی معمولی که بعد از فیل و کرگدن سومین پستانداز بزرگ خشکی‌ است و اسب آبی کوتوله که جمعیت کمی دارد و تنها در غرب آفریقا دیده می شود.

آن‌ها جانورانی نیمه آبزی بوده که اکثرا در رودخانه‌ها و برکه‌ها زندگی می‌کنند. این جانوران در در طول روز با ماندن در آب رودخانه یا در گل و لای بدن خود را خنک می‌کنند. این جانوران بزرگ طولی برابر ۲.۶ تا ۳ متر و ۱.۶۶ متر ارتفاع دارند. وزن آنها در حدود ۲.۲ تا ۲.۸ تن می باشد.

اسب‌های آبی از دید ظاهری به پستانداران سم‌دار مثل گراز شباهت زیادی دارند ولی نزدیکترین خویشاوند آن‌ها نهنگ‌ها و گرازهای دریایی هستند که ۵۵ میلیون سال پیش نسل های مشترکی داشتند. نسل مشترک آن‌ها ۶۰ میلیون سال پیش از سم‌داران جفت‌سم جدا شده بود.

 

بیشتر بدانید:

طرز تهیه انواع غذا با ماهی

خرید ماهی تازه

 

غذای اسب آبی چیست؟

این موجودات از گیاهان تغذیه می کنند. به ویژه چمن، شاخه ، برگ ها ، نی ، گل ها ، ساقه ها و پوسته ی گیاهان.

اگرچه غذای اصلی اسب های آبی گیاه است اما آن ها همیشه به دنبال غذاهای دیگر نیز هستند. سیستم گوارشی اسب های آبی برای خوردن گوشت اصلا تکامل نیافته است.

زیست شناسان بر این عقیده هستند که اگر این موجودات گوشت بخورند ممکن است مریض یا حتی دچار سوءهاضمه شوند.

 

مقدار غذای روزانه اسب آبی

جالب است بدانید اسب آبی روزانه ۳۵ کیلوگرم غذا می‌خورد! اسب‌های آبی از گیاهان تغذیه می‌کند. اکثر فعالیت‌ این موجودات در شب انجام می‌ شود اما این مسئله به هیچ وجه بدان معنا نیست که در روز شانس دیدن این حیوانات از نزدیک را نخواهید داشت.

روال زندگی اسب‌های آبی به این صورت است که اکثرا در شب به دنبال غذای خود می‌گردند و روز را استراحت می‌کنند. این حیوانات گاهی اوقات در یک شب حدود ۱۰ کیلومتر مسافت را برای یافتن غذا طی می‌کنند که غذای غالب آن ها اکثرا از گیاهان، علف‌ها و میوه‌ها تغذیه می‌کنند. اسب‌های آبی می‌توانند تا ۵ دقیقه در زیر آب بمانند!

پوست این حیوانات مایع قرمز رنگی از خود ترشح می‌کند که این مایع هم آنتی‌بیوتیک بوده و هم نقش ضد آفتاب دارد و هم مرطوب کننده است. مردم در قدیم به غلط بر این باور بودند که اسب‌های آبی عرق خون مانند می‌کنند!

اسب‌های آبی می‌توانند تا ۵ دقیقه در زیر آب مانده و نفس خود را حبس کنند. زمانی که این موجودات در دریاچه‌ها می‌خوابند، بدن آن‌ها به طور خودکار بر روی سطح آب می‌آید تا این جانوران نفس بکشند و سپس مجددا به زیر آب فرو می‌رود و این روند تا پایان خواب جانور مدام تکرار می‌شود.

چشم اسب‌های آبی تقریبا در بالاترین نقطه از سرش قرار گرفته و این امکان را به جانور می‌دهد تا اطراف خود را از زیر ببیند در حالی‌که فقط چشم‌ها از سطح آب بیرون است.

 

ویژگی اسب آبی

اسب‌های آبی به نسبت جثه و وزنی که دارند سریع هستند. یک اسب آبی می‌تواند با سرعت ۲۳ کیلومتر بر ساعت بدود. اسب‌های آبی شدیدا پر سر و صدا هستند! اصواتی که اسب‌های آبی تولید می‌کنند (مثل خر و پف کردن و نعره کشیدن) حدود ۱۱۵ دسی‌بل اندازه گیری برآورد شده است.

اگر کنجکاوید تا بدانید این حجم از صدا چقدر است، شرایطی را تصور کنید که در فاصله ۴.۶ متری از یک بلندگو در یک فستیوال موسیقی راک قرار دارید! صدای اسب‌های آبی هم همین قدر بلند می باشد.
اسب‌های آبی قابلیت این را دارند تا غذا را در معده خود ذخیره کنند.

این حیوانات از جهتی بسیار خطرناک هستند و همواره می‌توان نام آن‌ها را در لیست خطرناک‌ترین پستانداران جهان دید زیرا آرواره‌های اسب آبی بسیار قوی است و این جانور بسیار پرخاشگر می باشد.

اسب‌های آبی بسیار با یکدیگر درگیر می‌شوند و گاهی اوقات درگیری به حدی می‌رسد که یکی از بچه‌ها در بین دعوای دو اسب آبی دیگر آسیب می‌بیند یا حتی له می‌شود!

 

اسب آبی

 

محل زندگی

اسب‌های آبی تنها در آفریقا یافت می‌شوند و بسیاری از گردشگران در راه یک سافاری قدم می‌گذارند تا بتوانند یک اسب آبی را از نزدیک ببینند. این جانوران اکثرا در جنوب آفریقا دیده می شوند و آن‌ها را تنها در نقاطی که آب وجود دارد می‌توان یافت.

در نتیجه احتمال دیدن یک اسب آبی تنها در کنار دریاچه‌ها و رودخانه‌ها وجود دارد. اسب‌های آبی باید حداقل ۱۶ ساعت از روز خود را در آب سپری کنند. اسب‌های آبی زندگی گروهی دارند و به صورت تجمعی با یکدگیر زندگی می کنند.

 

ارتباط اسب آبی با اسب

جالب تر آنکه اسب آبی هیچ ارتباطی با اسب ندارد! اسب‌های آبی در زبان انگلیسی “Hippo” نامیده می‌شوند و نام علمی و کامل آن‌ها “Hippopotamus” است که این واژه یونانی به معنای «اسب آبی» یا «اسب رودخانه‌ای» ترجمه خواهد شد. در نتیجه نامی که در زبان فارسی به این حیوانات نسبت داده شده است، ترجمه نام اصلی این جانوران در یونانی است.

جالب است بدانید که اسب‌های آبی هیچ ارتباطی با اسب‌ها ندارند! نزدیک‌ترین خویشاوندان به اسب‌های آبی، خوک‌ها، وال‌ها و دلفین‌ها هستند. پوست اسب‌های آبی باید همیشه مرطوب باشد چراکه اگر پوست این حیوانات خشک شود سریعا ترک می‌خورد.

 

وضعیت بقا

طبق گزارشات IUCN، وضعیت بقای اسب‌های آبی در دسته جانداران آسیب پذیر است. این مسئله از این نظر که این جانوران در خطر انقراض نیستند خبر نسبتا خوبی است اما همچنان جای نگرانی دارد.

جمعیت اسب‌های آبی در طی ۱۰ سال اخیر حدود ۷ تا ۲۰ درصد کاهش پیدا کرده و خبر بد این است که این کاهش جمعیت همچنان در حال افزایش است و اگر شرایط به همین نحو ادامه پیدا کند به زودی نام اسب آبی را در دسته «در خطر انقراض» مشاهده خواهیم کرد. دلیل اصلی کاهش جمعیت این حیوانات، آمار بسیار بالای شکار آن‌ها است.

علت اصلی شکار شدن این حیوانات استفاده از پوست و دندان نیش آن‌ها است. از دیگر دلایل کاهش جمعیت اسب‌های آبی می‌توان به مسئله کمبود مناطق آبی از قبیل دریاچه‌ها به دلیل گسترش کشاورزی اشاره کرد.

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *